چشم انداز بازار ضايعات مس در چين

قراضه مس چين به طور عمده از كشورهاي صنعتي وارد مي شود اما مصرف مس در اين بازارها ظرف 15 سال گذشته كاهش پيدا كرده كه منتج به توليد كمتر قراضه شده است. علاوه بر اين قيمت پايين هيچ گونه انگيزه اي را براي توليد ضايعات در سطح سال هاي گذشته ايجاد نمي كند.
مصرف مس در امريكا در سال 2000 به اوج 4.3 ميليون تن رسيد اما در سال 2013 به سطح 2.4 ميليون تن كاهش پيدا كرد ( اگر چه تقريبا از سال 2009 تاكنون تغييري نكرده است) . تقاضاي مس تصفيه شده اروپاي غربي نيز در سال هاي اخير از حدود 4.3 ميليون تن در سال 2006 به حدود 3 ميليون تن در سال 2013 كاهش پيدا كرده است.
عرضه و تقاضا
بر خلاف آن احتمالا توليد ضايعات مس داخلي چين رشد داشته باشد كه به طور عمده به افزايش توليد قراضه كهنه از لوازم خانگي و وسايط نقليه دركوتاه مدت و محصولاتي كه معمولا عمري 10 تا 15 ساله دارند مرتبط مي شود.
از سال 2000 به توليدات لوازم خانگي مانند تهويه مطبوع، تلويزيون و يخچال و نيز خودرو در چين افزوده شده است كه احتمالا منابع افزايش توليد قراضه مس باشند.
معمولا ضايعات مس ساختماني ديرتر به بازار مي رسد. از عمر بازار مسكن بخش خصوصي چين فقط 15 سال مي گذرد، بنابر اين افزايش نهايي قراضه ساختماني در اين كشور هنوز به چندين سال زمان نياز دارد. اگرچه دوره بازسازي مسكن در چين بسيار سريعتر از غرب است و انتظار بيش از 40 سال عمر ساختماني با واقعيت منافات دارد.
با توجه به تقاضاي ضايعات مس در چين، كاهش قيمت هاي مس تصفيه شده منتهي به كاهش اختلاف قيمت قراضه كاتدي شده و توليدكنندگان را تشويق مي كند تا توجه بيشتري به كاتد داشته باشند. علاوه بر اين افزايش تغليظ و تصفيه شارژها واحدهاي ذوب را تشويق مي كند تا اتكاي بيشتري بر روي كنسانتره داشته باشند.
در حقيقت جديدترين واحد ذوب مس احداث شده در پكن برمبناي مصرف كاتد طراحي شده است. به عنوان مثال در سال 2014 تقريبا 2 ميليون تن در سال ظرفيت نورد جديد مفتول طراحي شده كه با كاتد تغذيه مي شوند در حالي كه فقط 340 هزار تن در سال از اين ظرفيت با قراضه تغذيه مي شود. در سال 2015 احتمالا 1.1 ميليون تن در سال ظرفيت جديد راه اندازي شود كه فقط 200 هزار تن در سال آن با قراضه تغذيه مي شود.
به همين صورت با توجه به محدوديت تامين قراضه در سطح جهان و عرضه بالاي كنسانتره، ساخت واحد ذوب جديد چين در حال حاضر اتكاي زيادي بر روي ظرفيت يا توليد مس اوليه دارد تا توليد ثانويه.
توليد مس ثانويه چين از سال 2011 در سطح 2.7- 2.6 ميليون تن در سال ثابت مانده و از 19 پروژه ذوب كه قرار است در بين سال هاي 2015 – 2013 نهايي شود، فقط سه واحد ذوب با ظرفيت 300 هزار تن در سال از مجموع 3 ميليون تن در سال ظرفيت ثانويه است.
واردات تحت فشار
مقررات جديد نيز مي تواند تاثيرات مثبت و منفي بر روي مصرف ضايعات داشته باشد. به عنوان مثال در سال 2013 قانون "كنترل كيفيت قراضه وارداتي چين از امريكا" از ميزان واردات قراضه نامرغوب كاسته و ورود اين محموله ها را بخصوص به بندر گوانگدونگ سخت تر كرده است و در سال 2014 هم قانون "ورود غيرقانوني ضايعات خطرناك از امريكا و اروپا به آسيا" به اجرا گذاشته شد. اما 40 درصد تخفيف ماليات بر ارزش افزوده براي مصرف ضايعات مفتول مسي درنظر گرفته شده و يارانه هايي هم به بازيافت ضايعات قطعات الكترونيكي تعلق مي گيرد.
پس از چندين سال افزايش سريع، واردات ضايعات مس چين در سال هاي 2013 و 2014 كاهش پيدا كرد كه به دليل اقدامات تنظيمي يا قانوني و يا به دليل قيمت هاي پايين و در مواردي هم به دليل تغييرات بسيار مهم در عرضه و تقاضا بوده است.
نوسانات اختلاف قيمت در بازارهاي متفاوت (آربيتراژ) وارداتي همچنان يكي از عوامل اصلي و تعيين كننده روش اقتصادي در ضايعات است.
سال گذشته در ابتداي سال شاهد نوسانات شديدي بوديم به طوري كه در ابتداي سال قيمت ها كاهش يافت و پس از آن كه در طول تابستان بهبود پيدا كرد، آربيتراژ يك بار ديگر در اوايل سال 2015 كاهش يافت.
فاينانس يا تامين منابع مالي عامل ديگري است كه بر روي واردات قراضه چين تاثير گذاشته است. نگراني هاي مربوط به فاينانس فلزات بر روي توانايي واردكنندگان براي گشايش اعتبار اسنادي و ساير اشكال فاينانس بانكي تاثيرگذار بوده است.
بازارهاي كشورهاي صنعتي همچنان منابع اصلي براي واردات بيش از 80 درصد ضايعات مورد نياز هستند. بنادر اصلي واردات ضايعات گوانگدونگ و ژجيانگ هستند كه بيشترين حجم واردات را به خود اختصاص داده اند. بنادر اصلي واردات ضايعات در طول زمان به دليل عواملي مانند اقدامات گمرك محلي، ضعف تقاضا و قيمت هاي غيرجذاب تغيير كرده است.
منابع واردات ضايعات چين در سال 2014 شامل اتحاديه اروپا 979 هزار و 359 تن، امريكا 781 هزار و 547 تن، هنگ كنگ 581 هزار و 146 تن، كشورهاي آسه آن 413 هزار و 727 تن، استراليا 412 هزار و 273 تن، ژاپن 264 هزار و 585 تن و ساير كشورها 442 هزار و 291 تن بود.