خاطرات دكتر احمدزاده : كشف شورابه هاي خور و بيابانك را كسي باور نداشت

سازمان توسعه و نوسازي معادن و صنايع معدني ايران (ايميدرو)،‌ به پاسداشت خدمات اين استاد بازنشسته دانشكده فني دانشگاه تهران و وزير اسبق صنايع و معادن،‌ مراسم تقديري برگزار كرد. اين مراسم همزمان با آخرين همايش مديران ايميدرو در دولت يازدهم برگزار شد، احمدزاده هروي در اين مراسم اظهار داشت: پلاياي معدني در خور و بيابانك پيش از احداث كارخانه، يك روستا با جمعيت كم بود. براي بررسي چگونگي فرآوري مواد معدني از شورابه هاي پتاس خور و بيابانك، اقدام كردم و پس از سفرهاي متعدد سرانجام توانستم راهكارهاي فرآوري آن را به دست آورم.

در حالي كه كسي انجام هزينه براي اكتشاف در اين منطقه را قبول نداشت، من كار را شروع كردم و با تلاش فراوان، زيرسازي هاي مورد نياز ساخت كارخانه را با كمك شهردار انجام دادم و در نهايت كارخانه احداث شد. اغلب نيروي انساني مورد نياز كارخانه نيز از افراد بومي انتخاب شد. اين كارخانه اكنون توليد مستمر دارد.

تولد در هرات

نخستين وزير صنايع و معادن درباره روند زندگي خود و چگونگي ادامه تحصيل گفت: در سال 1312 در شهر هرات افغانستان – كه پدر و مادرم در آنجا مسافرت بودند- به دنيا آمدم. تحصيلات ابتدايي و دبيرستان را در مشهد گذراندم و براي ادامه تحصيل به تهران آمدم.

دانشگاه

وي ادامه داد: در امتحان ورودي دانشكده فني و علوم دانشگاه تهران شركت كردم و در هر دو دانشكده قبول شدم اما درس را در دانشكده فني ادامه دادم. پس از اتمام سال اول تحصيلي، بايد انتخاب رشته مي كردم و به همين سبب رشته معدن را انتخاب كردم. فوق ليسانس مهندسي معدن را نيز در همين دانشكده گذراندم.

اخذ دكترا در آلمان

اين پيشكسوت معدني با اشاره به ادامه تحصيل دكتري خود در آلمان اظهار داشت: در آلمان به سختي فوق ليسانس را مي پذيرفتند اما با اين حال براي تحصيل دكتري پذيرفته شدم و طي 2.5 سال، دكتراي زمين شناسي را از دانشگاه فني كلاوستال گرفتم.

وي ادامه داد: در طول تحصيل در آلمان، 8 ماه در سازمان زمين شناسي آلمان كار كردم. همچنين در شركت سهامي فلزات يزد، مسئول فني بودم و چون حقوقم را به دلار مي گرفتم، توانستم هزينه هاي زندگي را تامين كنم. چون در اين مدت ازدواج كرده بودم و 2 فرزند داشتم، براي تامين خرج هاي روزمره، قرض كردم و چون پس از برگشت، زميني را كه در خيابان كارگر تهران داشتم، فروختم، يك خانه كوچك خريدم و قرضم را پرداخت كردم.

40 سال تدريس

احمد زاده هروي درباره نحوه ورود به كار حين و پس از اتمام تحصيل گفت: هنگام تحصيل در دانشكده فني، حدود 3 سال در وزارت صنايع به عنوان كارمند كار كردم. پس از بازگشت از آلمان، در دانشگاه تهران به تدريس رشته معدن مشغول شدم. در ابتدا چون دستيار بودم هر كاري اعم از فعاليت در آزمايشگاه سنگ شناسي، كاني شناسي و ... را مي گفتند انجام مي دادم. از سال 41 تا سال 81 در دانشگاه تهران تدريس كردم كه مراحل استادياري و دانشياري را طي كرده و بازنشسته شدم.

وزارت و سفارت

وي ادامه داد: طي سال هاي 57 تا 59 به عنوان وزير صنايع در دولت موقت مهدي بازرگان بودم. همچنين به عنوان مشاور وزير و سرپرست شركت ملي فولاد ايران فعاليت مي كردم. در دوره وزارت آقاي دكتر ولايتي نيز،‌ ايشان پيشنهاد داد هر كجا كه خواستيد (به عنوان سفير) انتخاب كنيد. در آن دوره 4 سال سفير ايران در يوگسلاوي بودم. پس از بازنشستگي، كار دولتي را رها نكردم و چون در كار اكتشاف تخصص داشتم، هر ساله از سوي دولت مصوب مي شد كه به كارم ادامه دهم. از جمله آن ها، فعاليت در طرح پتاس خور و بيابانك بود.

دكتر محمود احمدزاده هروي در يك نگاه